Prymicje Łódź par. Najśw. Zbawiciela 1965 r.
Pielgrzymka akademicka na Jasną Górę 1987 r.
bp. Józef Rozwadowski Przyjaciel DA "Piątka"
Pielgrzymka akademicka do Włoch 1980 r.
Srebrny Krzyż Zasługi 2003 r.
od 01.07.2013 r. ksiądz senior
Tablica pamiątkowa ufundowana przez rodziny: Głowackich, Płoszajskich, Kuncewiczów, Malinowskich, Kurzawów, Solnickich, Chrzanowskich i innych.
Wykonana w Zakładzie Kamieniarskim „Edelwajnów” zamieszczona na wschodniej ścianie kościoła przypomina o tym okresie życia parafii farnej.
Wydarzenia z lat 1990-2013 zostały przedstawione z dokumentacją fotograficzną w wydanej drukiem książce „Pamiętnik Zgierskiego Proboszcza” 2013
Mirosław Benedykt Strożka urodził się w Łodzi 21 marca 1938 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 20.06.1965 roku w katedrze łódzkiej. Jako wikariusz pracował w Bełchatowie, Tomaszowie Maz., Pabianicach, Łodzi.
Po ukończeniu studiów teologicznych na ATK w Warszawie (czyli Uniwersytecie KSW) przez 25 lat był profesorem homiletyki i fonetyki pastoralnej w wyższych seminariach duchownych.
Mianowany w 1974 roku duszpasterzem akademickim w C.D.A. „Piątka”, pełni następnie funkcje diecezjalnego duszpasterza nauczycieli akademickich i studentów. Ta praca staje się Jego kapłańską pasją.
Prowadził około 50 wakacyjnych obozów duszpasterskich, wiele spływów kajakowych, obozów narciarskich i rajdów pieszych w całej Polsce
W tych trudnych politycznie i społecznie czasach stara się wszechstronnie kształtować dojrzałość studentów, nadając duszpasterstwu wymiar wspólnoty prawdziwie ewangelicznej i ucząc autentycznego patriotyzmu. Miał dobry kontakt z rektorami wszystkich wyższych uczelni Łodzi i nauczycielami akademickimi.
Sprawdzianem tego był okres stanu wojennego i organizacja spotkania łódzkiego świata nauki z Ojcem Świętym w Katedrze łódzkiej 13 czerwca 1987 r. Inwigilowany i szykanowany przez SB został aresztowany w pierwszym dniu stanu wojennego. 29.05.2006 r. na podstawie decyzji IPN został uznany pokrzywdzonym w rozumieniu ustawy z dnia 18.12.1998 r. i otrzymał wgląd do dokumentów zgromadzonych w archiwum IPN.
Żyje duchowością Ruchu Focolari od pierwszego Mariapoli w Polsce, w Zakopanem w roku 1969. Kończy szkolę dla księży Dzieła Maryi w Lipsku i w Berlinie. Dodatkowym umocnieniem duchowym jest dla Niego oblactwo benedyktyńskie opactwa w Żarnowcu.
Dzięki zrozumieniu i pomocy ze strony bp. J. Rozwadowskiego kończy kursy językowe i odbywa praktykę duszpasterską w różnych parafiach w Austrii i RFN.
Pełni funkcję korespondenta diecezjalnego i wprowadza w życie duszpasterskie kościoła łódzkiego praktykę Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Po raz pierwszy organizuje T.K.Ch w roku 1979 i koordynuje organizacje Tygodni do roku 1989.
W roku 1990 otrzymuje od abp W. Ziółka nominacje na proboszcza parafii św. Katarzyny w Zgierzu. W latach 1991-1996 pełni równocześnie funkcje dziekana dekanatu zgierskiego.
Oddany bez reszty pracy duszpasterskiej przyczynia się do budowania zgody i jedności w tym środowisku niezależnie od opcji politycznych. Jest prawdziwym autorytetem moralnym, cenionym kaznodzieją i spowiednikiem.
Stara się, aby model realizowanego duszpasterstwa odpowiadał rzeczywiście wskazaniom Soboru Watykańskiego II. Jest dobrym gospodarzem, który w tych trudnych czasach bezrobocia i biedy realizuje wiele inwestycji. To najlepiej świadczy o życzliwości i zrozumieniu ze strony parafian, mieszkańców Zgierza i Władz Miasta.
09 listopada 1991 r. - 5 Pułk Radiotechniczny w uznaniu zasług wniesionych dla rozwoju jednostki przyznaje Srebrny Medal Pamiątkowy.
30 grudnia 2003 r. na XV Sesji Rady m. Zgierza zostaje uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi, odznaczeniem państwowym przyznanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezydenta Miasta Zgierza.
Podczas sesji w dniu 29 kwietnia 2004r. Uchwałą Nr XX/189/04 zgierscy radni nadają Mu tytuł honorowy „Zasłużony dla Miasta Zgierza” Tytuł Honorowy zgodnie z podjętą uchwałą został nadany Księdzu Proboszczowi za prowadzenie działalności na rzecz Miasta Zgierza godną szczególnego uznania.
Okres 23 lat pracy proboszczowskiej to wspaniały czas kształtowania parafii jako Kościoła otwartego, przyjaznego, życzliwego dla każdego człowieka, Kościoła, który jest domem, który jest matką w którym jest miejsce dla każdego.
15.06.2013 r. dekretem Abp. w związku z ukończeniem 75 lat zostaje przeniesiony w stan spoczynku i zgodnie z własnym życzeniem zamieszkał w DKE.
Nieżyczliwość następcy nie pozwoliła nawet na jednodniowe pozostanie dla uporządkowania wszystkich spraw a kłamliwy wpis na popularnym portalu społecznościowym przez parafialnego katechetę - n. szafarza eucharystii był bardzo bolesnym zgrzytem. Pozostał żal, smutek, tęsknota i wspomnienia.